Best mogelijke weergave van het oppervlak van Pluto,
afgeleid uit diverse soorten waarnemingen

Na grondige bestudering van verschillende foto's van het hemelgebied in de buurt van het sterrenbeeld tweelingen werd in 1930 de planeet Pluto ontdekt door de Amerikaanse astronoom Clyde Tombaugh. De baan van Pluto wijkt sterk af van de banen van de andere planeten in ons zonnestelsel. Het is de meest elliptische en valt gedurende bijna 20 jaar van zijn 248 jaar durende omloop binnen de baan van Neptunus. Tot 15 maart 1999 was Neptunus de buitenste planeet van ons zonnestelsel. Nog een verschil met de andere planeten is dat het baanvlak van Pluto 17° helt op het eclipticavlak.

Door een krachtige telescoop ziet Pluto eruit als een klein, nogal vaag schijfje. Op zijn grootste afstand van de Aarde, ongeveer 5,7 miljard kilometer, heeft hij dezelfde diameter als een muntstuk op een afstand van 10 kilometer. In 1978 werd ontdekt dat Pluto een maan had welke Charon is genoemd.