Venus vertoont sterke variaties in helderheid, doordat haar afstand tot de aarde veel varieert. Na de Maan is deze planeet het opvallendste hemellichaam, doordat haar helderheid die van alle sterren zowel als die van alle andere planeten overtreft. Zij veroorzaakt zelfs soms duidelijke schaduwen. Bij haar beweging aan de hemel is Venus beurtelings avondster en morgenster. In een kijker gezien toont het planeetschijfje fasen. De planeet wordt soms wel de tweelingzuster van de aarde genoemd, daar haar afmetingen en massa sterk overeenkomen met die van de aarde. De rotatierichting van Venus is tegengesteld aan die van de Aarde, namelijk rechtsom. Op Venus zullen we dan ook de sterren in het westen zien opkomen en in het oosten zien ondergaan.
 
 Hoewel Venus van alle planeten het dichtst bij de Aarde kan komen en de helderste planeet aan de hemel is, kan het oppervlak niet worden waargenomen. Een zeer dicht wolkendek onttrekt het oppervlak aan het gezicht. Uit vele onderzoek met de Amerikaanse Pioneers (1978) en de Russische Veneras (1983) blijkt, dat er zich heftige processen in zowel de atmosfeer als op het oppervlak van Venus voordoen. Op het oppervlak heerst een luchtdruk van 90 bar bij een temperatuur van 460°C. Deze hoge temperatuur is een gevolg van het zogenaamde broeikaseffect in de atmosfeer die zeer rijk is aan koolzuur: de warmtestraling van de Zon wordt wel doorgelaten in de atmosfeer maar komt er zeer moeilijk weer uit. De atmosfeer bestaat voor ruim 90% uit koolzuur, 3,5% uit stikstof en voor 0,14% uit waterdamp. Verder komt er, zij het in zeer kleine hoeveelheden, helium, argon, neon, zwaveldioxide en zuurstof voor. De wolkenlagen reiken tot een hoogte van 70 kilometer boven het oppervlak en bestaan onder andere uit zwavelzuur. 

Meer dan de helft van het oppervlak van Venus blijkt vlak te zijn met hoogteverschillen van 100 meter. Maar er zijn ook grote "hooglanden" zoals Ishtar Terra (zo groot als Australië) met een enorm bergmassief dat 9000 meter boven het oppervlak uitsteekt. Er is ook een reusachtige kloof ontdekt die 2900 meter onder het oppervlak ligt met een lengte van 2250 kilometer en een breedte van 280 kilometer.